Diner op donderdag

Wat staat er op het donderdagmenu
Daar bij het Mens-wat-Lekkerrestaurant
Een kostschooltournedos uit Engeland
Een welbespraakte damestong met jus

Ik twijfel wat ik kiezen zal als klant
Toch maar gemengde mavojeugdfondue
Daarbij een zelf geperste bloed-grand cru
En toe, gestoofde ogen in fondant

Wat ik écht lekker vind staat er niet bij
Zo’n buikje uit een Rubensschilderij


© bert van den helder

Peter_Paul_Rubens_-_The_Hermit_and_the_Sleeping_Angelica_-_WGA20418

Geplaatst in Light verse | 2 Reacties

O-O

O-O O-O O-O de kleine Kaat kan maar niet slapen.
Ze lacht naar het behang met daarop beren en ook apen,
dan hoort ze steeds O-O O-O wat is dat voor geluid?
Snel stapt ze uit haar bedje en dan ziet ze door de ruit…

O-O een vliegend schoteltje, die komt zo van de maan.
Het roept O-O O-O en dat kan Kaatje wel verstaan.
O-O O-O roept Kaat terug, slim wijst ze met haar handen
een veldje naast de kerk waarop het schoteltje kan landen.

O-O er stappen ventjes uit die gaan met grote passen
het metershoge graanveld in, ze moeten even plassen.
Dat duurt O-O een tijdje maar dan gaan ze opgelucht
en roepen: ‘O-O Kaat, wij gaan weer door met onze vlucht.’

O-O O-O denkt Kaat, want straks wil niemand haar geloven.
Vlug rent ze naar de kerk en trekt ze mama mee naar boven.
Daar wijst Kaat naar het graan waar ’s nachts de schotel was gebleven.
O-O O-O O-O staat er met cirkels in geschreven.


© Opa Bert

Geplaatst in Beeldend vers | 3 Reacties

Tijdverlies

Ik zit een vers vol poëzie te schrijven
met letters even puur als chocola.
De spaties laten witte vlekken na
langs woorden die als wolken overdrijven.

Het metrum klopt, als was het algebra.
De fijne streepjes inkt die achterblijven
als ik mijn pen langs het papier laat wrijven
voorkomen dat ik iets vergeten ga.

Nu sta jij hier en lees je mijn gedachten.
Je denkt: Waar gaat dat heen met dit sonnet.
Blijf toch maar op de laatste regel wachten.

Nog vijftien voeten en dan weet je het.
De slotzin zal het tijdverlies verzachten.
Voor jou heb ik dit op papier gezet.


© bert van den helder

Project Fototaal II. Dichter biedt vers aan. Fotograaf maakt er een foto bij.
Is te zien in de bibliotheek Bergen op Zoom tot eind juni 2019.
Ik sta versteld wat een bijzondere foto Margje Altena heeft gemaakt bij mijn gedicht.

Foto: (c) Margje Altena

Foto: (c) Margje Altena

Geplaatst in Beeldend vers | 2 Reacties

Echtpaar

zij vochten samen nooit een keertje bek
ze koosden alles liever in de minne
ook sinden ze nooit en te nimmer kinne
al scheerde hij haar wel een beetje gek

maar toen zij eens zijn dagboek had ontfutseld
werd er toch wel behoorlijk scherm gemutseld


© bert van den helder

jong-paar-dat-zich-face-to-face-ruzie-met-elkaar-bevindt-tegen-gele-achtergrond_23-2148056182

Geplaatst in Light verse | Een reactie plaatsen

De Vergeten Kruisvaarder

Er staat nergens in de boeken dat hij ooit ten strijde ging
Als het hulpje van de schildknaap van de ridder van de vorst
Plots de koning ziek, de ridder dood, de schildknaap werd geschorst
Eenzaam stond hij bij de laatste heilig land herovering

Er is niemand die nog weet dat hij daar achter is gebleven
En dan is het toch maar goed dat ik het hier heb opgeschreven


© bert van den helder

Geplaatst in Light verse | Een reactie plaatsen

De Beek

Ik loop een eindje met je mee,
zegt de beek.
Ze babbelt over dat gevallen blad
en de tak die brak.
Kletst over vele stenen
daar beneden.

Ik kan mijn pas hier niet versnellen.
Ze moet me zoveel meer vertellen
over sterven in de herfst.
Wanneer ik struikel over warme kleuren
en natte geuren in de grond,
smeek ik de beek te blijven.

Ze stopt en zwijgt.

Omarmt me als een deken
van het verstilde water.


© bert van den helder

Project Fototaal. Fotograaf biedt foto aan. Dichter schrijft er een vers bij.
Was te zien in de bibliotheek Bergen op Zoom tot eind mei 2018.

Foto: @Jos van Eekelen

Foto: @Jos van Eekelen

Geplaatst in Beeldend vers | 2 Reacties

Dit Hek

Dit hek hier
dat mij vasthoudt
met spijlen van verweerd metaal

Juist dit hek
om aan vast te klampen
met vastberaden handen,
geeft uitzicht op de buitenlucht

Dit hek
dat ooit eens opengaat
waardoor ik deze plaats verlaat


© bert van den helder

Project Fototaal. Fotograaf biedt foto aan. Dichter schrijft er een vers bij.
Nog te zien in de bibliotheek Bergen op Zoom tot 3 mei 2018.

Foto: Joop Birsak

Foto: ©Joop Birsak

Geplaatst in -, Liefde en Leven | 1 reactie

Langs de oever

Ik struinde weer eens langs de Oude Rijn.
Het lange gras stond vol met vliegenzwammen.
Mijn rug vond rust bij witte berkenstammen.
Zo’n plekje om perfect alleen te zijn.

Ik werd gewekt door strelende gezangen.
Een stem zo broos als late zonneschijn
zong van november in een herfstrefrein.
De klanken bleven in de nevel hangen.

Toen werd het stil, er klonk alleen nog water.
Ik zocht en vond de bron minuten later.
Daar stond een man, de stem door mij aanbeden,

met helm, geel vest en laarzen van groen rubber
tot aan zijn enkels in de koude blubber
vlak naast het bordje “OEVERWERKZAAMHEDEN”.


© bert van den helder

Geplaatst in Light verse | 1 reactie

Een bal

Laatst vond men op een perkament geschreven:
Het is een bal
En dat is dan de zin van heel het leven
Het is een bal
“Zo eentje die met mosterd moet”
“Nee, deze speel je met de voet”
“Een knalfeest wordt tot slot gegeven”
Het is een bal

Maar denk je dat het mij wat doet?
Geen ene bal


© bert van den helder

Geplaatst in Liefde en Leven | 3 Reacties

voor mij

hang een hoefijzer of twee
met de opening naar boven
laat me engelen geloven
draag een glazen scarabee

toe, hang aan de zolderlat
zo’n gevlochten dromenvanger
en al zoek je dan wat langer
vind voor mij een klaverblad

ga een kaarsje voor me branden
vorm een hartje met je handen
laat me aan de rozen ruiken
ik kan veel geluk gebruiken


© bert van den helder

Geplaatst in Liefde en Leven | 3 Reacties