Schemer

aan ’t einde van een lange dag
laat moeder zon zich rustig doven
ze scheen zo gul en warm daarboven
’t is goed dat ze nu slapen mag

gelukkig laat ze ’s nachts de maan
als schemerlampje voor ons aan


© bert van den helder

De Beek

Ik loop een eindje met je mee,
zegt de beek.
Ze babbelt over dat gevallen blad
en de tak die brak.
Kletst over vele stenen
daar beneden.

Ik kan mijn pas hier niet versnellen.
Ze moet me zoveel meer vertellen
over sterven in de herfst.
Wanneer ik struikel over warme kleuren
en natte geuren in de grond,
smeek ik de beek te blijven.

Ze stopt en zwijgt.

Omarmt me als een deken
van het verstilde water.


© bert van den helder

Project Fototaal. Fotograaf biedt foto aan. Dichter schrijft er een vers bij.
Nog te zien in de bibliotheek Bergen op Zoom tot 3 mei 2018.

Foto: @Jos van Eekelen

Foto: @Jos van Eekelen

Dit Hek

Dit hek hier
dat mij vasthoudt
met spijlen van verweerd metaal

Juist dit hek
om aan vast te klampen
met vastberaden handen,
geeft uitzicht op de buitenlucht

Dit hek
dat ooit eens opengaat
waardoor ik deze plaats verlaat


© bert van den helder

Project Fototaal. Fotograaf biedt foto aan. Dichter schrijft er een vers bij.
Nog te zien in de bibliotheek Bergen op Zoom tot 3 mei 2018.

Foto: Joop Birsak

Foto: ©Joop Birsak

Psyche’s Ballade

De wind legt me hier neer bij jouw kasteel
met gouden muren, marmeren pilaren
en tafels vol met eten, lekker veel.
Nog beter dan beschreven in verhalen,
leef ik als een prinses in deze zalen
en weet dat jij je pijlen op mij richt.
Ik zal je met mijn liefde terugbetalen.
Ik wil je zien, jouw lijf en jouw gezicht.

Nu ik vannacht jouw sterke lichaam streel
verwezenlijk ik al jouw idealen,
als ik de zwoele lakens met je deel
nog beter dan beschreven in verhalen.
Alleen de passie kan ons lot bepalen.
Maar Eros, nu je heel dicht naast me ligt
is het zo donker en dat vind ik balen.
Ik wil je zien, jouw lijf en jouw gezicht

Wat is dit voor een kwalijk ritueel,
je weet dat mijn vertrouwen zal verschralen.
Mijn list is dan ook wel sensationeel
nog beter dan beschreven in verhalen.
Zodra jij slaapt laat ik een lampje stralen
en zie je in het flakkerende licht.
Je schoonheid overtreft mij honderdmalen.
Ik kan je zien, jouw lijf en jouw gezicht.

Maar jij vliegt weg als boete voor mijn falen,
nog erger dan beschreven in verhalen.
Waarom ben ik toch voor het licht gezwicht?
Ik wil je terug, jouw lijf en jouw gezicht.


© bert van den helder
Psyche

Langs de oever

Ik struinde weer eens langs de Oude Rijn.
Het lange gras stond vol met vliegenzwammen.
Mijn rug vond rust bij witte berkenstammen.
Zo’n plekje om perfect alleen te zijn.

Ik werd gewekt door strelende gezangen.
Een stem zo broos als late zonneschijn
zong van november in een herfstrefrein.
De klanken bleven in de nevel hangen.

Toen werd het stil, er klonk alleen nog water.
Ik zocht en vond de bron minuten later.
Daar stond een man, de stem door mij aanbeden,

met helm, geel vest en laarzen van groen rubber
tot aan zijn enkels in de koude blubber
vlak naast het bordje “OEVERWERKZAAMHEDEN”.


© bert van den helder

Persoonsgegevens

ze heeft haar telefoonnummer
niet gegeven
niet haar adres
niet haar woonplaats
geen verjaardag
geen leeftijd
zij vertelde haar achternaam
niet eens
wel haar voornaam
al was die wellicht verzonnen

maar je weet hoe ze loopt
en hoe ze lacht
hoe ze zont
hoe ze zoent
je kent de kleur van haar tent
het geluid van de rits
van haar slaapzak
de geur van haar haar
de klank van haar stem
hoe haar hart bonst
hoe haar mond smaakt
hoe zacht haar huid
ruw haar handen
je weet dat ze ’s ochtends
haar koffie met één schepje suiker drinkt


© bert van den helder

persoonsgevens2

Een bal

Laatst vond men op een perkament geschreven:
Het is een bal
En dat is dan de zin van heel het leven
Het is een bal
“Zo eentje die met mosterd moet”
“Nee, deze speel je met de voet”
“Een knalfeest wordt tot slot gegeven”
Het is een bal

Maar denk je dat het mij wat doet?
Geen ene bal


© bert van den helder

voor mij

hang een hoefijzer of twee
met de opening naar boven
laat me engelen geloven
draag een glazen scarabee

toe, hang aan de zolderlat
zo’n gevlochten dromenvanger
en al zoek je dan wat langer
vind voor mij een klaverblad

ga een kaarsje voor me branden
vorm een hartje met je handen
laat me aan de rozen ruiken
ik kan veel geluk gebruiken


© bert van den helder

Eerlijk

Die nieuwe knul stond na een week alweer op straat.
Hij was te eerlijk in de dingen die hij zei
tegen die vaste klant; een dame die heel blij
met een bikini kwam. ‘Hoe vindt u dat hij staat?’

‘Het puilt een beetje uit daar bij uw borstpartij
en hier vanachter kijk ik heel diep in uw naad.
Ja, ik kan deze best wel vinden in uw maat,
maar in uw leeftijd…? Nee, dié hangt er niet bij.’


© bert van den helder

bikini

Internetvasten

voorlopig nooit meer internet voor mij
geen Nu-NL om al het nieuws te leren
geen Tinder om een date te selecteren
ook Twitter, Snapchat, Facebook zijn voorbij

nog snel mijn beste vrienden informeren
vanwege deze digi-averij
want voor dat je het weet vermoeden zij
dat ik niet langer met hen wil verkeren

en dan het modem uit, nu heb ik rust
zo ga ik onbereikbaar door het leven
nu hoef ik niemand dan mezelf te zijn

mijn hele hoofd raakt leeg, ik leef bewust
maar ik besef dat ik toch toe moet geven:
’t is best wel lang zo’n middagje off-line


© bert van den helder