Lima

ik moest maar eens naar Lima gaan
da’s goed voor mijn geweten
mijn opa was een Peruaan
‘k zou zo de weg nog weten

waar zijn hutje heeft gestaan
vlak bij de Stille Oceaan
de smaak van zee-eend met banaan
die zal ik nooit vergeten

ik moest maar eens naar Lima gaan
het liefst nog voor het eten

© bert van den helder

Het is het waard

Ik heb het met die e-mails wel gehad
al moet ik nu wel postpapier gaan kopen.
Dat u mijn brief kan lezen mag ik hopen
mijn handschrift lijkt gekrabbel van een kat.

De post komt met een slakkengang gekropen
dus vaak te laat, een groot probleem is dat.
Ook moet ik in het donker door de stad
om ’s avonds naar de brievenbus te lopen.

Ik heb een serieus tekort aan poen
toch zal ik dure postzegels betalen.
Je bent niet wijs, dat denkt u nu misschien.

Maar daar is het mij nu juist om te doen.
Ik ga er snel een stuk of honderd halen
dan kan ik Doutzen honderd malen zien.

© bert van den helder

BN De Stem, 8 sep 2016. Doutzen Kroes heeft al heel wat magazines gesierd maar binnenkort is ze ook te vinden op een velletje postzegels. Het Nederlandse topmodel deelde op sociale media het eerste zegeltje.

doutzen2

Scheepsantiek

Het fluistert van de handgeschreven zinnen
zo uit een logboek van de handelsvaart.
Het ruikt naar routes op de wrakkenkaart.
Je loopt er zo de Gouden Eeuw weer binnen.

Terwijl je naar sextant en kijker staart
en een kompas in een foedraal van linnen,
wil je voorzichtig met een bod beginnen
en vraagt: “Wat is dat oude spul nog waard?”

Een stem in schipperstrui zegt je doorleefd:
“Wat dat ding waard is kan jij niet betalen,
want dit kompas liet mij nog nooit verdwalen.”
Het zilt zwelt in zijn ogen en hij beeft.

Je ziet dat hij het snel een kusje geeft.
“ ‘t is goed, ik ga mijn GPS wel halen.”

© bert van den helder
kompas

Geste

Een mooie geste toen mijn kat
zijn vredelievendheid vergat
en roofdier werd, voor even.

Heeft aan de merel die hij at
van negen levens die hij had
er eentje terug gegeven.

© bert van den helder

Een Bitterbal

de eerste dag bakt hij een bitterbal
maar deze is te heet nog, zo te voelen
hij hangt hem in de ruimte om te koelen
als hij hem nu maar niet vergeten zal

geen goede god zal het ooit kwaad bedoelen
maar er is veel te doen in het heelal
dus nu hangt daar die bal nog – koud en al –
en op de korst blijkt leven te krioelen

hij warmt hem nog eens op, terug in de oven
maar lijkt er niet meer echt in te geloven

© bert van den helder
bitterbal

Kleuren voor Volwassenen

Het witte blad vraagt stil om lieve kleuren
Dus pakt hij lichte stiften in pastel
En vult de zachte bogen op het vel
Hij ademt diep, maar het gaat niet gebeuren

Met elke streep voelt hij zijn bloeddruk stijgen
Want elke curve lijkt een strakke snaar
In elke milde tint schuilt het gevaar
Hij wil niet als een ander, snakt naar eigen

En zelf wil hij het vuur en fel en knallen
Dan zoekt hij naar een potlood; hardheid acht
Slijpt beide kanten, scherp als bergkristallen
En alles wat op licht lijkt krast hij nacht

Hij voelt de wereld van zijn schouders vallen
Dan kruipt hij in zijn bed en lacht hij zacht

© bert van den helder

kleuren

6 januari

Vanuit het Oosten kwamen ze gelopen
Er was er één op een kameel gekropen
Ze kwamen bij een stal en het was koud

Heel rustig zijn ze door de deur geslopen
Het bleken ongewone filantropen
Ze brachten mirre, wierook ende goud

© bert van den helder