O-O

O-O O-O O-O de kleine Kaat kan maar niet slapen.
Ze lacht naar het behang met daarop beren en ook apen,
dan hoort ze steeds O-O O-O wat is dat voor geluid?
Snel stapt ze uit haar bedje en dan ziet ze door de ruit…

O-O een vliegend schoteltje, die komt zo van de maan.
Het roept O-O O-O en dat kan Kaatje wel verstaan.
O-O O-O roept Kaat terug, slim wijst ze met haar handen
een veldje naast de kerk waarop het schoteltje kan landen.

O-O er stappen ventjes uit die gaan met grote passen
het metershoge graanveld in, ze moeten even plassen.
Dat duurt O-O een tijdje maar dan gaan ze opgelucht
en roepen: ‘O-O Kaat, wij gaan weer door met onze vlucht.’

O-O O-O denkt Kaat, want straks wil niemand haar geloven.
Vlug rent ze naar de kerk en trekt ze mama mee naar boven.
Daar wijst Kaat naar het graan waar ’s nachts de schotel was gebleven.
O-O O-O O-O staat er met cirkels in geschreven.


© Opa Bert

Dit bericht is geplaatst in Beeldend vers. Bookmark de permalink.

3 Reacties op O-O

  1. Leontine schreef:

    prachtig *)

  2. Sonja schreef:

    Wat een schattig gedicht, Bert!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam