Corona Kronkel

Ik zit hier binnen achter glas
Er valt niets te beleven
Als ik toch eens zo’n virus was
Wat zou ik mensen geven?

Ik geef ze liefde en geluk
En weerstand tegen alles
Volop gezondheid aan één stuk
Als dat toch het geval is

Dan geef je iedereen een hand
Je laat jezelf omarmen
Dan lukt het om het hele land
Een beetje op te warmen

Wie met het virus is besmet
Gaat iedereen graag kussen
Of kroelen in een hemelbed
Geen afstanden ertussen

En protesteren heeft geen zin
Want tegen mij is geen vaccin


© bert van den helder
omarmen

Dit bericht is geplaatst in Liefde en Leven. Bookmark de permalink.

9 Responses to Corona Kronkel

  1. Heleen schreef:

    Mooi Bert! Zo’n virus wil ik wel dragen! Heb alleen geen hemelbed….

  2. Els schreef:

    Of zo als een nieuw gezegde luidt:
    Al is de afstand nog zo lang
    Weest voor een knuffel niet te bang

    Xxafstandelluk

  3. Sonja schreef:

    Een leuk gedicht!

  4. Marjo Dorssers schreef:

    Hoi Bert, Dit virus wil ik wel zijn. Heerlijk om mensen gelukig te maken.

  5. Hedwig Meesters schreef:

    En dat er dan maar snel een pandemie van dit virus mag komen xx

  6. Ineke schreef:

    Wat mooi Bert.

  7. Arnout schreef:

    Hij blijft mooi, elke keer weer als je hem herleest.
    Zo moet een gedicht zijn, elke keer als je hem leest, is ie mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam