São Nicolau (Cabo Verde)

Hij lacht en wenkt ons tijdens de
wandeltocht. De man met een stok
op zijn schouder. Achter zijn hut staat
een dakje van takken. Donkere bladeren
hangen als lapjes leer te drogen in de
zon. De geuren herken ik, van het houten
doosje bij mijn opa. De man gebaart ons
zijn bestaan. Hij plukt, hij droogt en hij
bundelt. Stok voor stok strijken zijn
vingers door de bladerrijen.
En wij maar denken dat tabak slecht is
voor je hart.

© bert van den helder

tobacco1

Geplaatst in Beeldend vers | Een reactie plaatsen

Het is het waard

Ik heb het met die e-mails wel gehad
al moet ik nu wel postpapier gaan kopen.
Dat u mijn brief kan lezen mag ik hopen
mijn handschrift lijkt gekrabbel van een kat.

De post komt met een slakkengang gekropen
dus vaak te laat, een groot probleem is dat.
Ook moet ik in het donker door de stad
om ’s avonds naar de brievenbus te lopen.

Ik heb een serieus tekort aan poen
toch zal ik dure postzegels betalen.
Je bent niet wijs, dat denkt u nu misschien.

Maar daar is het mij nu juist om te doen.
Ik ga er snel een stuk of honderd halen
dan kan ik Doutzen honderd malen zien.

© bert van den helder

BN De Stem, 8 sep 2016. Doutzen Kroes heeft al heel wat magazines gesierd maar binnenkort is ze ook te vinden op een velletje postzegels. Het Nederlandse topmodel deelde op sociale media het eerste zegeltje.

doutzen2

Geplaatst in Light verse | 5 Reacties

Scheepsantiek

Het fluistert van de handgeschreven zinnen
zo uit een logboek van de handelsvaart.
Het ruikt naar routes op de wrakkenkaart.
Je loopt er zo de Gouden Eeuw weer binnen.

Terwijl je naar sextant en kijker staart
en een kompas in een foedraal van linnen,
wil je voorzichtig met een bod beginnen
en vraagt: “Wat is dat oude spul nog waard?”

Een stem in schipperstrui zegt je doorleefd:
“Wat dat ding waard is kan jij niet betalen,
want dit kompas liet mij nog nooit verdwalen.”
Het zilt zwelt in zijn ogen en hij beeft.

Je ziet dat hij het snel een kusje geeft.
“ ‘t is goed, ik ga mijn GPS wel halen.”

© bert van den helder
kompas

Geplaatst in Light verse | 2 Reacties

Geste

Een mooie geste toen mijn kat
zijn vredelievendheid vergat
en roofdier werd, voor even.

Heeft aan de merel die hij at
van negen levens die hij had
er eentje terug gegeven.

© bert van den helder

Geplaatst in Light verse | 1 reactie

Kleuren voor Volwassenen

Het witte blad vraagt stil om lieve kleuren
Dus pakt hij lichte stiften in pastel
En vult de zachte bogen op het vel
Hij ademt diep, maar het gaat niet gebeuren

Met elke streep voelt hij zijn bloeddruk stijgen
Want elke curve lijkt een strakke snaar
In elke milde tint schuilt het gevaar
Hij wil niet als een ander, snakt naar eigen

En zelf wil hij het vuur en fel en knallen
Dan zoekt hij naar een potlood; hardheid acht
Slijpt beide kanten, scherp als bergkristallen
En alles wat op licht lijkt krast hij nacht

Hij voelt de wereld van zijn schouders vallen
Dan kruipt hij in zijn bed en lacht hij zacht

© bert van den helder

kleuren

Geplaatst in Light verse | 2 Reacties

6 januari

Vanuit het Oosten kwamen ze gelopen
Er was er één op een kameel gekropen
Ze kwamen bij een stal en het was koud

Heel rustig zijn ze door de deur geslopen
Het bleken ongewone filantropen
Ze brachten mirre, wierook ende goud

© bert van den helder

Geplaatst in Beeldend vers | 2 Reacties

Internetcafé

Voordat ik een kop koffie bestel
moet ik een verklaring ondertekenen
dat ik accepteer
dat er,
zonder dat ik erom gevraagd heb,
op het schoteltje
een koekje ligt.

© bert van den helder

Geplaatst in Light verse | 1 reactie

Kapper Jaap

Wat bij de zaak van Kapper Jaap pas is gebleken
’t Is niet de kam die in één haal je hoofd ontwart
’t Is niet de schaar die knipt het grijs maar spaart het zwart
’t Is niet het mes voor gladde nek met wilde streken

Het is zijn stem daar wordt je opgeruimd en vrolijk van
Omdat hij zo ontzettend lekker ouwehoeren kan

© bert van den helder
KapperJaap

Geplaatst in Light verse | 3 Reacties

Vijf mei

vijf mei

Geplaatst in Beeldend vers | 2 Reacties

De Droom

Ik droomde dat ik sliep in’t gras
van een vergeten akker.
De voren waren dicht gegroeid.
De grond was door en door vermoeid.
En eer ik weer bij zinnen was
werd ik wel twee keer wakker.

© bert van den helder

Geplaatst in Liefde en Leven | Een reactie plaatsen